เมื่อวานเป็นวันจันทร์รองสุดท้ายของเทอมนี้ ก็เลยมีพรีเซนต์ 15 นาที เกี่ยวกับหัวข้องานของนักเรียนแต่ละคน สิ่งที่ต่างจากการนั่งสัมมนารอบโต๊ะทุกๆ วันจันทร์อื่นๆ ก็คือ การยืนพูดหน้าห้อง กับ ปริมาณคนที่มาฟังพรีเซนต์ครึ่งชั้นปีที่เป็นนักเรียนกราฟิค ราวยี่สิบกว่าคน (จากทั้งหมดในชั้นปี 60 คน 1/2 เป็น นักเรียนกราฟิค และที่เหลือเป็น illustration / digital media และ photography เฉลี่ยๆ อย่างละ 10 คนโดยประมาณ) และอาจารย์ในห้องอีกสองคน ช่วยแนะ ตั้งคำถาม อะไรต่างๆ เนื้อหาที่จะต้องนำเสนอ ก็คือ หัวข้อที่แต่ละคนเลือก ความเป็นมา ที่มาที่ไป ได้วิเคราะห์ ทดลองอะไรไปถึงขั้นไหนแล้ว ให้เล่าให้เพื่อนฟัง เพราะคนที่อยู่กลุ่มย่อยคนละกลุ่มกับเรา ก็จะยังไม่รู้ว่าเราทำเรื่องอะไร
สิ่งที่น่าสนใจ นอกจากตัวงานของเพื่อนๆ คือปฏิกิริยาของอาจารย์และนักเรียนในห้อง เวลาที่ดูคนคนนึงกำลังนำเสนอผลงาน มีทั้งที่หัวเราะขำงานเพื่อน มองแบบชื่นชม ตกใจความบ้าพลัง มองตาไม่กระพริบ ไปจนถึงขมวดคิ้ว เงียบกริบ ก็มี แต่ที่น่าจับตา(แอบ)ดูคือ สีหน้าของอาจารย์นี่แหล่ะ เมื่อวานอาจารย์ในห้องมี แอนดรูว์ กับ มาเรีย สองคน ครูแอนดรูว์ ฮาสลัม เนี่ยเขียนหนังสือไทป์แอนด์ไทโปกราฟี ส่วนครูมาเรีย มีสตูดิโอชื่อ เอ็มดับลิวเอ็ม ครีเอทีฟ (ขออนุญาตทับศัพท์ไทย มี link อยู่ด้านข้าง) คุณครูสองคนเนี่ย มักจะสบตาย้ิมพยักหน้ากัน ถ้าเห็นงานเด็กคนไหนดูจะเข้าท่า มีพัฒนาการ ใช้ได้ในระดับนึง หรืองานใครชักจะมีปัญหาๆ ดูไม่เก๊ต ดูไม่คืบ งงกับตัวเอง น่าเป็นห่วง เค้าก็จะเริ่มขมวดคิ้วละ เตรียมตั้งคำถามละ

. . .
หัวข้อที่ได้เลือกทำคือเรื่องเกี่ยวกับการนอน ในแง่ information design และ documentary เพราะคิดว่าน่าสนใจในหลายแง่มุม เกีี่ยวข้องกับเวลาที่ถูกใช้ และเวลาที่ดำเนินไป น่าสนใจทั้งในแนววิทยาศาสตร์ ที่ยังเป็นสิ่งที่กำลังถูกวิจัยอยู่อย่างต่อเนื่อง และบทบาทที่เกี่ยวกับการแปรเปลี่ยนไปของความสัมพันธ์ทางอำนาจ ของผู้ที่นอน ซึ่งส่วนนี้เอาไปโยงกับงานเขียน dissertation ได้ด้วย
(อาจจะไม่เกี่ยวกันนัก แต่อย่างน้อย ก็เป็นเรื่องนอนเหมือนกันก็ยังดี)
ใน Presentation ช่วงแรกก็เล่าถึงที่มา หัวข้อต่างๆ ที่สนใจที่เกี่ยวกะเรื่องการนอน ตั้งแต่ นาฬิกาชีวภาพ Circadian Rhythm, Stages ต่างๆ ของการนอนหลับ เวลาโดยเฉลี่ยที่คนและสัตว์นอน เวลาการนอนของคนที่เปลี่ยนไปเมื่ออายุมากขึ้น กลไกทางสมอง และการบันทึกข้อมูล
ตัวงานที่นำเสนอ โดยย่อๆ เริ่มจากความพยายามในการแสดงชั่วโมงการนอนของแต่คนละวัย ด้วยเตียงที่มีคนนอน และเตียงที่ว่าง และพัฒนาไปเป็นการทำ documentary ของการนอนหลับจริงๆ ภายใน 24 ชั่วโมง โดยการตั้งกล้องถ่าย Time-Lapse photograph ทุกๆ 12 นาที รวมไปถึงการออกแบบข้อมูลที่ได้จากการวิจัยเกี่ยวกับ Sleep drive ของคน ที่สัมพันธ์กับ Alerting Signal ในร่างกาย ก่อให้เกิดความตื่นตัวและความง่วงในแต่ละวันของคนเรา


ทั้งสองส่วนยังต้องเอาไปพัฒนาต่ออีกมาก
อาจารย์และเพื่อนๆ แนะให้ไปหาคนหลากหลายมาถ่ายเพิ่มอีก
รวมทั้งรีเสิร์ชข้อมูลเพิ่มอีก เพื่อหาประเด็นอื่นที่น่าจะนำมากล่าวถึงได้อีก

แต่นอกนั้นก็ถือว่าน่าพอใจมาก เพราะอาจารย์กับเพื่อนๆ ดูจะชอบวิธีพรีเซนต์
ข้อมูลในรูปแบบสมุดสเกตช์กับการใช้ลายมือตัวเองเขียนเป็นพิเศษ
ตอนเลิกเรียนนั่งคุยกับพ่ีนัท ถามถึงสีหน้าอาจารย์สองคนว่าเป็นยังไง
เพราะตอนตัวเองพูด ก็ทั้งตื่นเต้น รีบคิด ก้มหน้าก้มตา พูด จนไม่ทันได้สังเกต
พี่นัทตอบว่า เค้าก็สบตากัน พยักหน้านิดๆ และก็ยิ้มๆ นะ..
อ่ะแน๊ . . .
ค่อยยังชั่ว..ผ่านไปอีกสัปดาห์
ว่าแต่ . . . จันทร์หน้าจะส่งอะไรดีนะ


ว้าว ว้าว ว้าววว รูปสุดท้ายคืออะไรคะ ไม่ได้อ่านทั้งหมดหรอก แต่ชอบคนทำ เอ๊ย... ชอบงานค่ะ ฮ่าๆ
ReplyDeleteเรื่องนอน น่าสนใจดีนะ ..
ReplyDeleteพี่นัดไม่เคยฝันมาหลายปีแล้ว แล้วยังงี้จะผิดปกติมั้ยเนี่ย
สู้ สู้